Kuchnia jordańska należy do szerszej tradycji lewantyńskiej, którą dzieli z Palestyną, Syrią i Libanem, z nałożonymi na nią daniami beduińskimi. Chleb jest przy każdym posiłku i służy jako sztuciec, a nie dodatek.
Mansaf
Danie narodowe i instytucja towarzyska. Jagnięcinę dusi się w jameed, twardym suszonym jogurcie z mleka owczego lub koziego, który rozprowadza się w kwaskowy biały sos, i podaje na ryżu ułożonym na warstwie placka szrak, posypane migdałami i orzeszkami piniowymi. Je się to ze wspólnej tacy, na stojąco, prawą ręką, formując ryż palcami w kulkę. Pojawia się na weselach, pogrzebach i przy każdej okazji, która ma znaczenie, a odmowa dokładki wymaga dyplomacji.
Mezze
Zestaw małych dań, który przychodzi przed daniem głównym, a często zamiast niego: hummus, mutabbal z wędzonego bakłażana, tabbouleh z przewagą pietruszki, fattoush ze smażonym chlebem, labneh, warak enab, kibbeh i zawsze więcej chleba. Zamówienie czterech czy pięciu na dwie osoby jest normą i będzie za dużo.
Dania codzienne
Maklouba, czyli do góry nogami, to ryż warstwowany ze smażonym bakłażanem, kalafiorem i kurczakiem albo jagnięciną, gotowany w garnku i odwracany na tacę przy stole. Musachan, bardziej palestyński niż jordański, ale jedzony wszędzie, to kurczak pieczony z sumakiem i cebulą na placku. Galajet bandora to prosty gulasz pomidorowy z chili, nabierany chlebem.
Jedzenie uliczne
Falafel i fuul, gulasz z bobu, to śniadanie. Szawarma to kolacja. Knafeh nabulsieh, strzępiaste ciasto na rozciągliwym białym serze, nasączone syropem i barwione na pomarańczowo, sprzedaje się na wagę i je gorące o każdej porze; punktem odniesienia jest Habibah w śródmieściu Ammanu.
Na pustyni
Zarb to metoda beduińska: mięso i warzywa układa się w metalowej klatce, opuszcza do dołu w piasku nad węglami, przykrywa i zostawia na godziny. Każdy obóz w Wadi Rum je podaje, a odsłonięcie jest częścią przedstawienia.
Napoje
Kawa jest arabska, mocno kardamonowa i podawana w małych filiżankach bez uszka; gospodarz dolewa, dopóki nie potrząśniesz filiżanką. Herbata jest czarna, bardzo słodka i często z szałwią albo miętą. Alkohol jest dostępny w hotelach, licencjonowanych restauracjach i sklepach w Ammanie oraz Akabie, ale nie wszędzie, a Jordania produkuje własne wino i arak.